در سوگ هنر داستان نویسی

بنده از داستان و داستان نویسی و داستان خوانی، خیلی خوشم می آید. برای همین در اندک فرصت های بدست می آورم،- هرچند داستان های ضعیف هم که باشد، می خوانم. زیرا تهیه داستانهای قوی و مشهور با این وضع اقتصادی برایم ... – داستان می خوانم. گه گاهی هم سیاهه های را سرهم می کنم و برای خودم داستانش مشمارم و مینوسم! – چنان که در پیام قبلی، "خنجر وروسی" دیدید از همان قماش است. – اما امروز، در گوگیل، اخبار بامیان را جستجو کردم که در آن میان سایتی بنام " سمنگانی اورگ" آمد که نوشته بود : " داستان نویسی امروز افغا نستان(در گفت و گویی با علی پیام)-- وحدت " با ولع باز کردم و تا آخر خواندم. ای کاش نمی خواندم ! بهر صورت پی به یک واقعیت تلخ بردم ! و آن این که بازار این هنر مادر – که مادر هنر فلم نامه نویسی و نقاشی ... می باشد - خیلی کساد است و علتش را هم به صورت مشروح جناب آقای علی پیام بیان نموده است.
»» برای خواندن مشروح گتفت و گویی فوق ادامه را کلیک نمایید